Umów się na wizytę

 

Telefon:

Dermatologia i medycyna
85 744 51 15

Nadpotliwość

Każdy z nas się poci. W ten sposób organizm pozbywa się nadmiaru ciepła, jest to zatem przejaw naturalnej ludzkiej termoregulacji. Gdyby człowiek się nie pocił, jego ciało przegrzałoby się. Jednak niektórzy ludzie pocą się bardziej obficie – jest to nadpotliwość czyli wydzielanie potu w ilości przekraczającej tę, która pozwala na prawidłowe funkcjonowanie procesu termoregulacji.

Rodzaje nadpotliwości

Tę dolegliwość dzieli się na dwa rodzaje. Nadpotliwość nóg to wzmożone pocenie się kończyn dolnych. Jest to przykład nadpotliwości miejscowej, która dotyczy również rąk, dłoni i w około 40% przypadków nadmiernej potliwości pach. Stosunkowo rzadko problem dotyczy twarzy. Niekiedy przyczyna nadpotliwości twarzy jest prozaiczna – wywołuje ją spożycie gorących lub zimnych potraw.

Drugim rodzajem wzmożonego wydzielania potu jest uogólniona nadmierna potliwość, która dotyczy całego ciała. Jest to rzadsza odmiana nadpotliwości i z reguły współtowarzyszy innym schorzeniom, wśród których wymienić można cukrzycę, zakażenie infekcyjne i nadczynność tarczycy. Obfite pocenie się ustępuje w tym przypadku wraz z wyleczeniem powodującej je choroby.

Według szacunkowych danych 1% populacji cierpi na jedną z odmian nadmiernej potliwości. Dolegliwości zwykle pojawiają się w 20-30 roku życia.

Przyczyny nadpotliwości

Przyczyny nadpotliwości nie zawsze są możliwe do ustalenia. Szacuje się, że około 25-30% cierpiących na nią osób ma w rodzinie kogoś z podobnym problemem. Wskazuje to na genetyczne podłoże schorzenia.

Bezpośrednią przyczyną nadmiernej potliwości jest zaburzenie funkcjonowania jednego z gruczołów potowych. Człowiek posiada średnio 2-3 miliony gruczołów potowych, a na jeden cm kwadratowy powierzchni skóry przypada ich około 300. Ich funkcja termoregulacyjna jest kontrolowana przez współczulny układ nerwowy. Są to gruczoły wydzielania zewnętrznego, które są zlokalizowane niemal na całej powierzchni ciała, ale jest ich szczególnie wiele na dłoniowej stronie rąk, na stopach i pod pachami. Właśnie z tego względu nadpotliwość rąk, nóg i pach, potliwość dłoni i pocenie się stóp stanowią najczęstsze postacie choroby.

Nadmierna potliwość jest wyzwalana przez czynniki fizjologiczne i objawie. Do czynników fizjologicznych należy:

aktywność fizyczna

działanie zimnej lub wysokiej temperatury

alkohol, kawa, herbata, papierosy

stres, lęk lub inne silne emocje

pora dnia

Natomiast głownie czynniki objawowe to:

zaburzenia w gospodarce hormonalnej (cukrzyca, nadczynność tarczycy, hormonalne środki antykoncepcyjne)

guz nadnerczy

schorzenia natury neurologicznej

menopauza (kobiety) i andropauza (mężczyźni)

zakażenia infekcyjne, którym towarzyszy wysoka gorączka

czynniki samoistne

Przeciętnie człowiek wydziela od kilku mililitrów do kilku litrów potu na dobę. Osoby dotknięte tym problemem wydzielają ogromne ilości potu. W efekcie pocenia się dłoni, nadmiernej potliwości pach, nadpotliwości nóg i rąk te obszary ciała są stale wilgotne. Wykonywanie zwykłych, codziennych czynności jest utrudnione, a w obszarach życia towarzyskiego czy zawodowego pojawia się zakłopotanie i dyskomfort. Osoba z nadpotliwością często odczuwa wstyd i zażenowanie, czasami zaczyna ograniczać swoje kontakty z innymi ludźmi.

Jednak nadpotliwość nie zawsze musi być związana z wydzielaniem przykrego zapachu. Zapach kojarzony przez niektórych z nadmiernym poceniem się, jest w gruncie rzeczy wywołany przez bakterie kolonizujące te miejsca, w których pot zalega przez dłuższy czas. Kąpiel i dezodorant przynoszą tylko chwilowe rozwiązanie problemu nieprzyjemnego zapach, ale nie usuną go na trwałe.

Rozpoznanie nadpotliwości najczęściej opiera się na wynikach testu Minora (próby jodowo-skrobiowej). Miejsca narażone na wzmożoną potliwość smaruje się jodyną i posypuje skrobią. Jeśli ulegną one ściemnieniu, nadpotliwość zostaje potwierdzona. Test Minora wykonuje się także przed rozpoczęciem zabiegu z użyciem toksyny botulinowej.

Zabiegi:

Toksyna botulinowa

Jonoforeza

Frakcyjna radioterapia – INFINI

Botox

Czym jest Botox?

Botox to toksyna botulinowa, znana również jako jad kiełbasiany. Jest to jedna z najsilniejszych toksyn biologicznych, a dokładniej neurotoksyna wytwarzana przez beztlenową pałeczkę Clostridium botulinum. Istnieje 7 typów antygenowych toksyny, oznaczonych literami od A do G. Do zatrucia u ludzi dochodzi po spożyciu zakażonych konserw typem A, B i E.

Jak działa Botox?

Wyraz twarzy jest skutkiem oddziaływania bodźców wysyłanych przez mózg do komórek mięśniowych. Działanie toksyny botulinowej hamuje przewodzenie tych bodźców z nerwów do drobnych mięśni twarzy, odpowiedzialnych za ruchy mimiczne i linie wyrazu twarzy. Substancja przeciwdziała skurczowi tych mięśni rozluźnia je, a w rezultacie zapobiega fałdowaniu i marszczeniu się skóry. Funkcje zakończeń nerwowo-mięśniowych powracają po upływie 6 miesięcy od zaaplikowania botuliny. Działa ona tylko w obrębie tych mięśni, do których została wstrzyknięta, a pozostałe mięśnie funkcjonują w sposób niezmieniony. Dzięki temu zmarszczki znikają, ale wyraz twarzy się nie zmienia, a mimika nie zostaje zamrożona.

Na czym polega leczenie?

Preparat na bazie jadu kiełbasianego jest wstrzykiwany w określone partie twarzy za pomocą jednorazowej strzykawki z bardzo cienką igłą. Niewielka ilość preparatu jest rozpuszczana w roztworze soli fizjologicznej, a następnie poprzez iniekcje wprowadzana do mięśni. Podczas zabiegu pacjent znajduje się w pozycji siedzącej. Dolegliwości bólowe związane z zastrzykami mają minimalne natężenie, porównywalne z uczuciem towarzyszącym ukąszeniu przez mrówkę. Podczas zabiegu nie jest konieczne zastosowanie znieczulenia miejscowego i bezpośrednio po jego wykonaniu można powrócić do normalnej aktywności. Czas trwania zabiegu wynosi około 15 minut, w zależności od ilości nakłuć i powierzchni podlegającej leczeniu. Toksyna botulinowa zaczyna działać po 2-3 dniach od zabiegu, a pełen efekt finalny można zaobserwować po 7-14 dniach.

Kiedy można stosować Botox?

Botox znajduje szerokie zastosowanie w usuwaniu zmarszczek między brwiami, poziomych linii na czole, kurzych łapek lub linii śmiechu między oczami oraz w celu wygładzenia linii szyi i uniesienia brwi, co daje efekt młodszego wyglądu i łagodzi wyraz oczu.

Innym zastosowaniem toksyny botulinowej jest leczenie nadpotliwości. Preparat podany w miejsca leczone, blokuje pracę gruczołów potowych co skutkuje znacznym ograniczeniem wydzielania potu. Efekt utrzymuje się 6-12 miesięcy.

Istnieje szereg przeciwwskazań, które wykluczają możliwość podania toksyny botulinowej. Zabieg nie powinien być przeprowadzany u osoby z zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi, kobiety ciężarnej i w trakcie karmienia piersią. Toksyny botulinowej nie należy stosować u osób nadwrażliwych na składniki preparatu oraz, które przyjmują takie leki, jak aminoglikozydy, aminochinolony, D-penicylamina i linkomycyna. Względnym przeciwwskazaniem jest zaburzenie krzepliwości krwi.

Inne preparaty na bazie toksyny botulinowej.

Najbardziej znanym preparatem z zawartością toksyny botulinowej jest Botox. Stał on się niejako synonimem toksyny botulinowej. Jednakże dużą popularnością cieszą się również preparaty: Dysport, Bocouture, Azalure, Xeomin. Działanie tych specyfików jest praktycznie identyczne. Podstawową różnicą między nimi jest zawartość toksyny botulinowej.

Leczenie nadpotliwości jonoforezą

Jest to niezwykle skuteczne rozwiązanie dla wszystkich osób cierpiących na nadpotliwość pach, dłoni i stóp. Każdy, kogo dotyczy problem nadmiernego pocenia doskonale wie jak nadaktywność gruczołów potowych może utrudnić życie zawodowe i osobiste. Zaplamione koszule pod pachami, czy mokre ręce, które aż wstyd komukolwiek podać to tylko niektóre z wielu kłopotliwych skutków nadpotliwości.

Na czym polega terapia jonoforezą?

Chodzi o to, by zmniejszyć aktywność receptorów w gruczołach potowych, co bezpośrednio zmniejsza ilość wydzielanego potu. Zabieg jest zupełnie bezinwazyjny i bezbolesny, nie uszkadza gruczołów potowych. Do specjalnego urządzenia stworzonego z myślą o leczeniu nadmiernej potliwości, które wypełnione jest wodą wystarczy włożyć dłonie lub stopy. W sytuacji gdy leczenie nadpotliwości dotyczy obszarów pod pachami konieczne jest zastosowanie nasączonych poduszek z elektrodami. Uruchamia się urządzenie i dochodzi do przepływu prądu w częściach ciała, które stykają się z urządzeniem. Rozpoczyna się dezaktywacja receptorów. Natężenie prądu stopniowo się zwiększa, aż do momentu, gdy pacjent odczuwa mrowienie. Zabieg trwa 15 minut, po czym można wrócić do normalnych obowiązków. W początkowej fazie terapii zaleca się codzienne zabiegi. Efekt można osiągnąć dość szybko, bo już po 10-14 sesjach, czyli w niecałe 3 tygodnie, a jego trwałość utrzymuje się od 6 miesięcy do 12 miesięcy.

Leczenie nadmiernej potliwości jonoforezą – zalety:

Nie ma potrzeby zażywania farmaceutyków przez co brak skutków ubocznych

Terapia jest szybka, nieinwazyjna, bezpieczna

Efekty terapii są trwałe i utrzymują się przez wiele miesięcy

Bezpieczniejsze i bardziej skuteczne niż terapia botoxem

Generalnie zabiegowi jonoforezy może poddać się każdy. Istnieją jednak pewne przeciwskazania, czasowe lub trwałe. Oto najważniejsze z nich:


> ropne stany zapalne skóry i tkanek miękkich

> wypryski, owrzodzenia

> stany gorączkowe

> porażania spastyczne

> wszczepiony rozrusznik serca

> zakrzepy

> zagrożenia zatorami

> zakrzepowe zapalenie żył

> nowotwory łagodne i złośliwe

skaza krwotoczna

> ostre procesy zapalne i infekcje ogólne

endoproteza

W naszym ośrodku rozwiązujemy wszelkie problemy całościowo. Niekiedy potrzebna jest różnorodna diagnostyka, by nie tylko likwidować skutki zmian, jakie zachodzą w człowieku, ale też przyczyny. Serdecznie zapraszamy do skorzystania z naszych usług.